24.03.2026

„Szczęście to dla mnie uważne spojrzenie w oczy.”
Katarzyna Stoparczyk
Wciąż w emocjach…
Od piątku, 5 września 2025, gdy dociera do nas wiadomość o tragicznej śmierci Kasi Stoparczyk, świat się zatrzymuje…
Jeszcze 4 września się kontaktujemy…
Ostatnio widzimy na Górach Literatury 2025…
Moje serce pęka.
Nieraz mówimy, że czujemy niewidzialną nić, która nas łączy…
„Jesteśmy połączeni” – jak sama mówi.
W grudniu 2022 r. Kasia jest naszą pierwszą gościnią „Rozmów o Szczęściu”, które prowadzimy z Piotrem Michoniem.
W 2023 r. zapraszam Kasię na spotkanie autorskie do Oleśnickiej Biblioteki Publicznej im. Mikołaja Reja w ramach Inauguracji Tygodnia Szczęścia w Szkole.
Z okazji Tygodnia Szczęścia w Szkole nagrywamy Zagadkową Niedzielę w 2023, 2024.
W 2025 już nie zdążymy…
Kasia wspiera honorowym patronatem Tydzień Szczęścia w Szkole. Jest on częścią projektu „Szczęście w Szkole: inspiracje-badania-praktyki”, który realizujemy wspólnie z Anną Przybyło, dyrektorką Społecznej Szkoły im. Astrid Lindgren w Miliczu i prof. Romanem Leppertem, twórcą Akademickiego Zacisza.
Z Kasią wzajemnie się inspirujemy.
Kasia uczestniczy w naszej konferencji podsumowującej we Wrocławiu (2023) i w Gdańsku (2024).
Podczas konferencji podsumowującej IV Ogólnopolski Tydzień Szczęścia w Szkole (2023) we Wrocławiu Kasia Stoparczyk mówi:
„Kiedy odwiedzam szkoły i przedszkola, mam wrażenie, że szczęście jest trochę zagubione, zapętlone. A szczęście to dla mnie uważne spojrzenie w oczy. Właśnie to jest prawdziwy kontakt z drugim człowiekiem.
Zawsze wydawało mi się, że najlepszym nauczycielem tego prawdziwego spojrzenia w oczy i tego prawdziwego kontaktu międzyludzkiego jest właśnie dziecko.
(…) To, co robisz, Aniu, to co Wszyscy Państwo robicie, jest wielką sprawą, bo przypominamy sobie o czymś bardzo pierwotnym, odruchowym, o czymś, co nosimy w sobie.
Wydaje mi się, że Tydzień Szczęścia w Szkole jest tygodniem odkrywania naszego człowieczeństwa, naszego jestestwa, naszego prawdziwego środka, który ma błyszczeć, świecić i powodować, że będzie się chciało żyć – naszym dzieciom, opiekunom, nauczycielom, wszystkim nam.”
Jednoczymy siły, w różnych swoich „małych ojczyznach”, aby zmieniać choć jedną małą rzecz: na lepsze.
Wzajemnie się wspieramy.
Po śmierci Kasi często z Anią Przybyło, z którą się przyjaźnimy i organizujemy Milickie Przebudzenia, wspominamy nasze wspólne spotkanie właśnie w Oleśnicy, w czasie inauguracji Tygodnia Szczęścia w Szkole.
W sercach pozostaje jako nasz siostrzany czas.
26 września 2025, Polskie Radio informuje, że Katarzyna Stoparczyk zostaje nagrodzona pośmiertnie Honorowym Złotym Mikrofonem, który zostaje Jej przyznany w trakcie gali jubileuszowej z okazji 100-lecia Polskiego Radia. Wyróżnienie jest wyrazem uznania dla wyjątkowego talentu, dobroci oraz szczególnej radiowej wrażliwości Kasi.
Przychodzi jesień, a po niej zima.
Niejednokrotnie mam poczucie, siedząc na balkonie, że Kasia siedzi obok i – śmiejąc się – mówi do mnie: „Aneczko, Aneczko”.
Rozmawiamy sobie.
Styczeń 2026.
Gdy Państwo Stoparczyk przekazują Honorowy Złoty Mikrofon Kasi Stoparczyk na licytację WOŚP, Ania Przybyło wraz z Edytą Defratyka, prezeską Fundacji KOM w Miliczu i Grupą Deftrans, szykują się do licytacji.
Mam dreszcze.
W dniu licytacji czujemy to podskórnie…Kasia jest z nami…
Ania pisze: „Aneczko, mamy to!” i razem płaczemy.
Ogrom emocji, wzruszeń…
I pierwsza myśl: pragniemy symbolicznie włączyć Mikrofon Kasi na Przebudzeniach. To jest ten czas!
Słowa Kasi są prorocze:
„My naprawdę możemy wszystko wtedy,
kiedy dużo z siebie damy,
gdy będziemy bardzo nad sobą pracowali
i po prostu weźmiemy się do roboty.”
Fakt, w trakcie przygotowań, mamy z Anią sporo nieprzewidzianych perturbacji. Szykujemy konferencję w dużym trudzie, wysiłku, stresie.
Wreszcie nadchodzi upragniony piątek, 20 marca 2026. Nie przez przypadek to Międzynarodowy Dzień Szczęścia.
Wiemy, że ciąży na nas ogromna odpowiedzialność tego dnia…
Gdy Państwo Stoparczyk pojawiają się w drzwiach, pojawia się pierwsze wzruszenie.
I to poruszenie towarzyszy nam i Wszystkim Uczestnikom już przez cały czas trwania wydarzenia.
Przypominam sobie słowa, gdy obmyślałam w 2022 r. Przebudzenia. W jakim celu mają się odbywać?
Przebudzenie kojarzy się z wiosną i budzeniem się do życia.
Możemy się budzić na różne sposoby i wymiary, dosłownie i symbolicznie.
Możemy doświadczać „przebudzenia z…”. Budzimy się ze snu, z letargu, odrętwienia, zamyślenia.
Możemy się też „budzić do…”: refleksji, aktywności, bycia tu i teraz, akceptacji, wolności, miłości, solidarności, wreszcie – do zmiany.
Myślę, że dla każdego jest to bardzo indywidualna sprawa i na różnych etapach życia doświadczamy wielu różnych przebudzeń.
Jednak tego roku w Miliczu spełnia się nasze z Anią marzenie:
„Milickie Przebudzenia budzą do życia”.
To, co się dzieje w dniach 20-21 marca 2026, przerasta nasze najśmielsze oczekiwania…
W pierwszych słowach, wraz z Anią, jako prowadzące to spotkanie, wspominamy Kasię i jej dorobek – piękną sztukę czułego, uważnego spoglądania w oczy Dziecka. I Dorosłego.
Następnie Ania zaprasza na scenę Edytę Defratyka.
Edyta zabiera głos: „I my dzisiaj – parafrazując słowa Kasi – chcemy pamiętać o tym, że: Kiedy słuchamy dzieci, uczymy je odwagi. Kiedy traktujemy ich słowa poważnie, uczymy je wartości. Kiedy dajemy im głos, uczymy je odpowiedzialności.
Ale dzieje się też coś jeszcze – my sami zaczynamy widzieć więcej. Zaczynamy rozumieć lepiej. Zaczynamy dostrzegać rzeczy, które wcześniej nam umykały.
Bo dzieci patrzą na świat inaczej. Często prościej, czasem odważniej, a bardzo często – prawdziwiej. Dlatego dziś chcemy powiedzieć jasno: głos dzieci ma znaczenie.”
Gasną światła…
Na ekranie pojawia się Kasia z dziećmi w nagraniu: „To my jesteśmy przyszłością” – z projektu „Dajcie nam głos: Kasia Stoparczyk i Dzieci”.
A po filmie wchodzą na scenę dzieci z „Manifestem Dzieci – Oddajcie Nam Głos”:
„My, dzieci, nie jesteśmy tylko przyszłością.
Jesteśmy teraźniejszością. Tu i teraz.
Mamy swoje myśli, swoje uczucia, swoje zdanie.
Nie zawsze potrafimy je wypowiedzieć idealnie,
ale to nie znaczy, że są mniej ważne.
Chcemy być słuchani naprawdę –
nie „na chwilę”, nie „dla zasady”,
ale z uwagą, szacunkiem i ciekawością.
Bo kiedy mówimy:
— o tym, co nas cieszy,
— o tym, co nas martwi,
— o tym, czego nie rozumiemy,
— o tym, co chcemy zmienić,
to mówimy o świecie, w którym żyjemy.
Nie chcemy, żeby ktoś mówił za nas.
Chcemy mówić sami.
Dajcie nam przestrzeń do pytań.
Dajcie nam prawo do błędów.
Dajcie nam czas na odpowiedź.
Nie przerywajcie nam, zanim skończymy.
Nie poprawiajcie nas, zanim nas zrozumiecie.
Nie lekceważcie naszych spraw, bo dla nas są ważne.
Każde dziecko ma głos.
Cichy albo głośny.
Nieśmiały albo odważny.
Ale każdy zasługuje, żeby wybrzmiał.
Kiedy słuchacie dzieci,
świat staje się mądrzejszy.
Bardziej uważny.
Bardziej ludzki.
Dlatego mówimy jasno:
Oddajcie dzieciom głos.
Nie na chwilę. Na zawsze.
Bo kiedy dzieci mówią –
świat zaczyna naprawdę słuchać.”
Dzieci biorą Mikrofon Kasi i wychodzą z sali. Zanoszą Mikrofon na jego miejsce, przy wejściu do szkoły, gdzie wita wszystkich napis: „Dzień dobry. Dajemy dzieciom głos.”
…
Symboliczny moment „włączenia” Mikrofonu Kasi, czyli „przejęcia” go przez Dzieci, staje się momentem Przebudzenia.
Sposób, w jaki Ania obmyśla całą scenę z udziałem Dzieci spotyka się z energią Uczestników, co sprawia, że pozostajemy w głębokim poruszeniu, wzruszeniu, oszołomieniu.
Kasia, otwiera nas swoim sekretnym kluczykiem, po „Kasinemu” właśnie. Bo wszyscy jesteśmy, jak mawia, „doludkami”.
Wielu tej nocy nie śpi…
Jak potem usłyszymy od Uczestników oraz osób, które nie były z nami w Miliczu, ale dotarł do nich głos tych, którzy byli i doświadczyli – wszystko, co dalej się odbywa, staje się jedną, piękną układanką, idealnie dopasowanymi puzzlami.
Doświadczaniem, przeżywaniem, BYCIEM.
„Magia Milicza działa!”
„Chciałoby się, by wszyscy teraz krzyczeli Miliczem!”
O tym jednak…CDN…bo emocji ogrom wciąż…i nieustanne słowo: DZIĘKUJĘ…w pierwszej kolejności KASI i ANI…
Na zdjęciu: Katarzyna Stoparczyk, Anna Przybyło i Anna Hildebrandt-Mrozek w czasie spotkania autorskiego Kasi w Oleśnickiej Bibliotece Publicznej im. Mikołaja Reja, 23 września 2023.
Komentarze(0):